Zoeken
A A A
headerbeeld

Euthanasiewet

In de tweede helft van de afgelopen eeuw klonk steeds vaker de roep om euthanasie mogelijk te maken. Voorstanders verenigden zich in de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillige Euthanasie (nu hernoemd naar ‘voor een Vrijwillig Levenseinde’). Die maakte zich hard voor de legalisatie van euthanasie. In de jaren tachtig werden verschillende rechtszaken gevoerd om levensbeëindiging bij ernstig lijdende patiënten mogelijk te maken. Langzaam veranderde de rechtspraak rond dit onderwerp. Daardoor kregen artsen vanaf midden jaren tachtig de ruimte om euthanasie toe te passen. Toch duurde het nog tot 2002 voor euthanasie officieel gelegaliseerd werd.

Euthanasiewet aangenomen

De politiek worstelde decennialang met het onderwerp. Tijdens het tweede kabinet-Kok, dat rond de eeuwwisseling regeerde, ging de Tweede Kamer overstag. Op 12 april 2001 werd de euthanasiewet aangenomen en een jaar later trad de wet in werking. In feite was de euthanasiewet een bevestiging van wat er in de praktijk al gebeurde. Nederland was hiermee het eerste land in de wereld dat euthanasie legaliseerde.

Met de invoering van euthanasie in Nederland en andere landen is in de gezondheidszorg een belangrijke wissel omgezet. Tot ver in de vorige eeuw stond de bescherming van het leven van de patiënt altijd voorop in de medische zorg. Inmiddels is dat leven niet ‘heilig’ meer. Er is ruimte gekomen voor de vraag wat ‘zinvol leven’ is, en voor de overweging om een leven te beëindigen als je het niet zinvol (meer) vindt. Ging het in eerste instantie vooral om mensen die ernstig leden onder een ongeneeslijke lichamelijke ziekte, tegenwoordig is ook euthanasie bij vroege dementie, bij psychiatrische problematiek en bij steeds meer andere vormen van lijden een optie.

Voltooid leven

De laatste jaren gaan stemmen op om mensen die een ‘voltooid leven’ hebben, te helpen bij zelfdoding. Om te weten te komen hoe groot het probleem is, gaf minister Schippers opdracht tot een onderzoek. Een commissie onder leiding van D66-senator prof. dr. Schnabel ging aan het werk. De conclusie in het rapport: Ruimere juridische mogelijkheden voor hulp bij zelfdoding zijn onnodig en onwenselijk.

Wilt u toestemming geven voor cookies?

De NPV maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken een reactie via social media te plaatsen en om de ingevulde contactformulieren op de juiste wijze te kunnen verwerken. Hieronder kunt u toestemming geven voor het plaatsen van cookies. Wilt u meer weten over uw privacy bij de NPV? Lees dan de privacy- en cookieverklaring of neem contact op via privacy@npvzorg.nl.